Ik ben ook weer opnieuw begonnen

10 april 2017

Moria is niet alleen een plek waar mensen wonen en werken. Jonge studenten van hbo-opleidingen lopen er ook stage. Soms gaat het wel om zes studenten tegelijk van sociale opleidingen maar ook van de afdeling sport en bewegen. Deniz Cil loopt sinds september stage bij Moria. Hij wil maatschappelijk werker worden, het liefst binnen de muren van een straf- of behandelinrichting. Hij is wat ouder dan de andere stagiairs en heeft al een ander leer- en werkleven achter zich.

(Tekst: André Stuart)

Moria heb ik gevonden op een lijst van school. Maar verder had ik nog nooit van de stichting gehoord. Fijn dat ik ben aangenomen, want Moria is best een ideale stageplek voor mij. Geen dag is hier hetzelfde en al lang wilde ik werken in wat heet 'het gedwongen kader'. Ik vind de doelgroep interessant vanwege de vraag: waarom? Waarom hebben deze jongens vaak een bijzondere weg afgelegd, welke keuzes liggen eraan ten grondslag, wat zit eronder? Waarom denken ze soms zo anders dan wij? En hoe kun je iemand bereiken en begeleiden in zijn anders-zijn?

Ik ben 27 jaar en doe mijn derdejaarsstage bij Moria voor de hbo-opleiding maatschappelijk werk en dienstverlening aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen (HAN). In mijn geval betekent dit trouwens dat ik anderhalf jaar met Moria bezig ben (maar daarover straks meer). Voordat ik naar de HAN ging deed ik de mbo-opleiding zakelijk-juridische dienstverlening. In die opleiding kwam ook wel wat strafrecht langs, dat verklaart misschien mede mijn fascinatie voor deze doelgroep.

Droombaan

Ik ben niet de jongste in mijn klas. Na het mbo ben ik gaan werken. Op mijn achttiende had ik een leidinggevende functie bij een postsorteerbedrijf in Arnhem. Ik was manager zoals dat zo mooi heet. Veel van de Moria-jongens zouden maar wat graag willen zijn wat ik was: manager. Het zou een droombaan voor ze betekenen. Of ondernemer natuurlijk, dat hoor je ook wel vaak. Je eigen bedrijf hebben. Ook hierbij kun je de vraag stellen: waarom wil je dat?

Ik hoor wel eens een jongen zeggen: jij hebt makkelijk praten! Maar dan zeg ik: ik woonde op mezelf, ik werkte, en ben toch na vijf jaar weer naar school gegaan. En ik had het goed voor elkaar hè! Een mooi eigen huisje, een auto en twee motoren (een chopper en een racemotor). Ik heb veel opgegeven om toch weer opnieuw te beginnen en aan te schuiven in de collegebanken bij jongere studenten. De meeste spullen heb ik toen verkocht en ik ben weer bij mijn ouders gaan wonen. Als ik ze dat vertel, dan kijken ze me eerst met een verbaasde blik aan. Maar iets later respecteren ze het wel. Ik denk dat het goed is om te werken met voorbeelden uit je eigen ervaring. Ik vind het daarom wel een voordeel dat ik al wat heb meegemaakt, iets vertellen kan.

Mijn toekomst ligt hier

Mijn grootouders kwamen als gastarbeiders vanuit Turkije naar Nederland. Nu is iedereen in mijn familie best goed geschoold. Het is belangrijk voor ons. Mijn zussen zijn maatschappelijk werker en psycholoog. Al komt mijn familie uit Turkije, ik voel me helemaal Nederlander. Ik ben aleviet. Het is een stroming binnen de islam. Er zijn wel verschillen met wat de meeste mensen onder de islam verstaan. Wij gaan niet naar de moskee maar naar een cemhuis. Onze geloofsrichting is democratischer ingesteld dan de soennitische hoofdstroming. We hebben geen gebedsvorm en kennen geen gebedsoproep. Vrouwen dragen bij ons geen hoofddoek en zijn gelijkwaardig aan mannen. Ik heb zelf helemaal geen 'Turkije-gevoel', al ben ik er al vaak geweest. We leven in de Nederlandse samenleving en de toekomst ligt hier. Ik krijg wel eens felle reacties van jongens die andere accenten leggen. Belangrijk vind ik het om met elkaar in gesprek te zijn over je afkomst en je toekomst. Voor mij ligt die dus echt hier.

Verlengde stage

Voorlopig ben ik nog wel zoet met Moria (en zij met mij). Ik ben een van de eerste studenten die een verlengde stage doet. Dit wil zeggen dat er een individuele onderzoeksstage van een halfjaar volgt op de gewone stage van een jaar op de groep. Als ik met het onderzoek begin ben ik niet elke dag meer hier. De bedoeling is dat ik dan een oplossing bedenk voor een probleem. Ik wil graag dat Moria er ook echt wat aan heeft. Ik focus me nu op zogenaamde 'signalen' die wijzen op een probleem dat opgelost kan worden. Ik zie nu vooral deze twee: de financiën van de bewoners en straffen en belonen. Veel jongens hebben er moeite mee om met geld om te gaan. Hoe zorg je ervoor dat ze dat leren en niet weer in de geldproblemen raken als Moria uit beeld is? En hoe kun je op een overtuigende manier ervoor zorgen dat de bewoners leren dat er kaders zijn, door te straffen en (vooral) te belonen? Een van deze twee onderwerpen ga ik binnenkort kiezen.