Tolgahan

‘Terugkijken op mijn verleden doe ik niet graag. Ik werkte in de administratie en werd door mijn baas opgelicht. Hij wilde me geen salaris en vakantiegeld betalen. Ik wilde er met hem over praten, maar hij wilde dat niet en gaf me een duw. Toen werd ik zo boos dat ik hem mishandeld heb. Daarna ben ik veroordeeld tot twee jaar celstraf en een jaar voorwaardelijk. Die ene minuut agressie heeft me twee jaar van mijn leven gekost. Maar het betekende ook een keerpunt.

In de gevangenis heb je genoeg tijd om na te denken. Ik las positieve boeken en kwam erachter dat ik al die jaren nooit mezelf was geweest. Hoewel ik veel van ze hou, trok ik me niets aan van mijn familie. Alles draaide om snel geld verdienen en mezelf bewijzen aan foute vrienden. Mijn broer, een succesvol zakenman, probeerde me op het rechte pad te krijgen. Hij werd ongeneeslijk ziek, stierf en ik zat in de gevangenis. Ook mocht ik niet bij zijn begrafenis zijn. Dan gaat er heel wat door je heen!

Ik heb het roer omgegooid. Wanneer je positief bent, krijg je ook positiviteit van je omgeving terug. Mijn verleden bracht me bij Moria. De laatste acht maanden van mijn detentie mag ik hier uitzitten. Een voorbeeld van een positieve gebeurtenis, voortgekomen uit een negatieve situatie. Ik mag en durf hier mezelf te zijn. Bij Moria heb ik ook ontdekt dat ik met m’n handen wil werken. Ik heb zelfs al tuinmeubels gemaakt. Nu droom ik voorzichtig van een eigen klusbedrijf. Mijn broer zou trots op me zijn.’