Geen categorie

Veel Moria-teamleden willen niet te lang praten over wat Moria is. Ze willen aan de slag. Maar ze erkennen dat echt zien en aanwezig zijn – bij de jongens, elkaar én zichzelf – er snel bij inschiet. Kort na het gesprek met directeur André Stuart spreek ik het team. Ik heb uit het eerste interview

Longread bij de aftrap van dit blog: directeur André Stuart over hoe het met Moria is, wat het kost om aan geld te komen, over systeemkramp en over waar het om gaat: leren vrij te zijn. Dit is en blijft heel kwetsbaar werk.’ Het is het eerste wat André Stuart zegt over de jonge delinquenten,

Danny is kwaad. Hij werkte met plezier als vuilnisman, maar dat mag niet meer. Er zijn nieuwe regels: hij moet een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) hebben. ‘Wat willen ze dan dat ik doe?’ Je doet iets fout. Je krijgt straf. En daarna ga je de maatschappij weer in. Maar dat is moeilijk als je nauwelijks

Tyson (1989) blowde veel en dacht niet na. Hij pleegde een domme overval en kwam na zijn straf bij Moria. ‘Je hebt een delict gepleegd, maar je bent daarmee geen slecht mens.’ ‘Morgen geef ik een lezing in de gevangenis van Lelystad, met mijn advocaat. Ik heb ook bij twee televisieprogramma’s gezeten om mijn verhaal

Op 13 april 2014 won Moria de tweede plek bij de Compassieprijs 2014, een initiatief van een aantal vrijzinnige geloofsgemeenschappen. Tijdens de feestelijke uitreiking maakte Pietje Driessen indruk met zijn verhaal, in de vorm van een rap. Gesproken:Bij deze wil ik alle mensen bedanken die dit mogelijk maken voor ons.Mijn persoonlijke begeleider,iedereen van de stichting

‘Vier dagen werk ik hier in het verzorgingshuis. En op zaterdag en zondag ga ik soms van kwart voor twaalf tot half een. Dan is het etenstijd en vaak zijn er te weinig mensen om te helpen met eten geven. Ik heb toch een treinkaart gekregen van de zusters, dus dan kan ik best even

Anderson (20): ‘Wat moest ik wennen aan de vrijheid! De bajes kent maar één regime, waar ik zestien maanden in had geleefd. Het kostte me een paar weken voordat ik raad wist met de drukte van de jongens hier in huis, en met alle mogelijkheden, elk moment van de dag. In het begin zat ik

Zuster Bernadette (70) is de laatste religieuze die als vrijwilliger voor Moria werkte. Na elf jaar nam ze afscheid van Moria. ‘Ik kon er zo lachen, met het team en met de jongens.’ Ze is klein van stuk en kordaat. Bij Moria had ze nog lang meegekund, want haar aanwezigheid was een verrijking voor het

Bij Moria zijn verschillende vrijwilligers actief. Een van hen is Gerard Verwoerd, een pater lazarist, die regelmatig zijn op straat verdiende geld komt afgeven. Elke week staat hij op zaterdagmiddag met zijn panfluit in het centrum van Nijmegen. Met een schaal voor zijn voeten en een kartonnetje: voor Stichting Moria. ‘De straat is mijn kerkgang’,

Het verhaal van D., verteld door André Stuart De taart staat midden op tafel. We draaien er wat omheen, verbaasd over het resultaat. Eigenlijk is het geen taart, maar een grote harde pannenkoek. Maar dan eentje die precies zo smaakt als lange vingers doen. Een verwarrende combinatie van smaak, vorm en verwachting. Bewoner D. heeft